جریان مستقیم تامین‌شده توسط باتری نیرو را به جریان متناوب تبدیل می‌کند تا گشتاوری برای نیروی محرکه چرخ ایجاد کند. در همین حال، انرژی جنبشی را در هنگام ترمزگیری برای شارژ مجدد باتری بازیابی می کند. راه‌حل‌های اصلی موجود در بازار، مجموعه‌های محرک الکتریکی 3-در- و پیشرانه‌های چند در یک بسیار یکپارچه هستند. یکپارچگی بالاتر عملکرد بهتری را در حجم، وزن و مصرف انرژی به ارمغان می آورد.

ترجمه حرفه ای انگلیسی

تبدیل انرژی الکترومکانیکی قوای محرکه خودروهای الکتریکی

موتور کششی

موتور کششی جزء اصلی است که نیروی کششی را برای به حرکت درآوردن وسیله نقلیه تولید می کند. اجزای اصلی آن به شرح زیر است:

استاتورقسمت ثابت موتور که از لایه‌های فولادی سیلیکونی با سیم‌پیچ‌های مسی تعبیه‌شده در شکاف‌های دور هسته استاتور ساخته شده است.

روتورمجموعه دوار، عموماً از ورق های فولادی سیلیکونی مجهز به آهنرباهای دائمی که دقیقاً برای تعامل بهینه با استاتور و تولید گشتاور چیده شده اند. توپولوژی های موتور جایگزینی بدون آهنرباهای دائمی وجود دارد، مانند موتورهای القایی که از ساختار قفس{1}}سنجابی برای تولید گشتاور به جای آهنربا استفاده می کنند.

هنگامی که جریان از سیم پیچ های استاتور عبور می کند، یک میدان مغناطیسی دوار ایجاد می شود. این میدان با آهنرباهای روتور (یا قفس سنجاب در موتورهای القایی) در تعامل است تا روتور را بچرخاند و حرکت مکانیکی را ارائه دهد. پدال گاز یک EV مقدار و فرکانس جریان الکتریکی را که از باتری به موتور جریان می‌یابد از طریق سیستم‌های کنترل و الکترونیک قدرت تنظیم می‌کند و در نتیجه گشتاور خروجی موتور را تنظیم می‌کند.

تقریباً تمام وسایل نقلیه الکتریکی از موتورهای AC استفاده می کنند که به عنوان انواع سنکرون (موتورهای آهنربای دائم بدون جاروبک) یا انواع ناهمزمان (موتورهای القایی) طبقه بندی می شوند.

گیربکس و پیشرانه

خودروهای موتور احتراق داخلی برای تطبیق خروجی موتورها با تقاضای چرخ، به گیربکس های مکانیکی متکی هستند. گیربکس های EV بسیار ساده تر از گیربکس های خودروهای ICE هستند. برخلاف موتورهای احتراق داخلی، موتورهای الکتریکی می توانند گشتاور را در محدوده سرعت بسیار وسیع تری ارائه دهند و گشتاور را با سرعت چرخش صفر تولید کنند. این امر نیاز به کلاچ و ضرایب دنده چندگانه معمولی در گیربکس های ICE را از بین می برد.

با این وجود، موتورها طوری طراحی شده‌اند که سریع‌تر از چرخ‌های خودرو بچرخند، بنابراین وظیفه اصلی گیربکس کاهش سرعت و تقویت گشتاور است.

اکثر پیشرانه های EV دارای یک ضریب دنده ثابت و بدون اجزای تعویض دنده هستند. گیربکس‌های چند سرعته فقط در خودروهای الکتریکی تجاری با کارایی بالا یا بزرگ برای افزایش پهنای باند گشتاور و سرعت موجود استفاده می‌شوند.

برای پیشرانه های خودروهای الکتریکی هیبریدی، گیربکس نقش حیاتی در ترکیب نیرو از یک یا چند موتور الکتریکی و موتور احتراقی از طریق مجموعه دنده های معمولی یا سیاره ای ایفا می کند. این موتور و موتور را در شرایط مختلف رانندگی هماهنگ می کند تا قدرت را با حداکثر راندمان ارائه دهد. حالت های عملیاتی شامل رانندگی با برق خالص با خاموش شدن موتور و حالت ژنراتور است که در آن موتور و موتور با هم کار می کنند تا باتری را در شرایط جاده مناسب شارژ کنند.

دیفرانسیل یا در جعبه دنده EV ادغام می شود یا بسته به طرح کلی پیشرانه به عنوان یک جزء مستقل نصب می شود.